Бо Ён, што зыскуе за кроў, прыпомніў аб іх: Ён не забыўся аб плачу ўцісканых.
Ён кажа ў сэрцы сваім: Бог забыўся, закрыў аблічча Сваё, ня ўбачыць ніколі!
Сеці бязбожных аблуталі мяне, ды закону Твайго не забыўся я.
Я стаўся, як мех скураны ды ў дыме; але ўставаў Тваіх не забыўся.
ён паглядзе́ў на сябе́ і адыйшоўся, ды ўраз жа забыўся, які ён.
у кім жа няма гэтага, той сьляпы, нявісны, забыўся аб ачышчэньні ранейшых грахоў сваіх.
Бо Бог не несправядлівы, каб забыўся аб дзе́ле вашым і працы любві, якую вы выявілі дзеля іме́ньня Яго, калі служылі і служыце сьвятым.
