Але я, праз вялікую міласэрнасьць Тваю, увайду да Дому Твайго і — у страху Тваім — пакланюся Сьвятыні Тваёй.
Ягова, Валадару наш! Як велíчна Імя Тваё па ўсёй зямлі! Ты славу Тваю ўзьнёс панад Нябёсы!
каб я абвяшчаў усю хвалу Тваю ў брамах дачкі Сыёнавай і радаваўся са збаўленьня Твайго.
Паўстань Ягова, Божа! узьнімі Руку Тваю, ня забывайся пра прыгнечаных!
Але я спадзяюся на Тваю міласэрнасьць. Сэрца маё радуецца праз Твой ратунак. Буду пець Ягове, бо Ён даў мне даброты.
Зьяві цудоўна міласэрнасьць Тваю, Ты ратавальнік тых, якія шукаюць сховішча ў Правіцы Тваёй ад няпрыяцеляў.
Узьніміся, Ягова, у Тваёй сіле! Апяём і праславім магутнасьць Тваю!
Успомні шчадроты Твае, Ягова, і міласэрнасьць Тваю, бо яны ёсьць спрадвеку.
Ратуй Твой народ і багаславі Тваю спадчыну, і пасі іх, і нясі іх у вечнасьць.
Што за карысьць у крыві маёй, у тым, што я зыйду ў магілу? Ці стане хваліць Цябе пыл? Ці стане ён абвяшчаць Тваю Праўду?
У Тваю Руку перадаю Дух Мой. Ты збавіў Мяне, Ягова, Ты Бог праўды.
Хай мой язык хва́ліць Тваю справядлівасьць і сла́віць Цябе ўвесь дзень.
Падоўжы міласэрнасьць Тваю дзеля тых, што ведаюць Цябе, і справядлівасьць Тваю на тых, што справядлівыя сэрцам!
і Ён вывядзе справядлівасьць тваю, як сьвятло, і суд твой, як полудзень.
волю Тваю выканаць, Божа Мой, Я моцна жадаю. І Закон Твой у сярэдзіне нутра Майго.
Я абвяшчаў справядлівасьць (Тваю) у вялікім сходзе. Сапраўды, вусны Мае Я ня стрымліваў; Ягова, Ты гэта ведаеш.
Я ня хаваў Тваёй справядлівасьці ў Сэрцы Маім. Я распавядаў пра вернасьць Тваю і Тваё выратаваньне. Я ня таіў Міласэрнасьці Тваёй і Праўды Тваёй перад вялікім сходам.
Пашлі Тваё Сьвятло і Праўду Тваю. Хай яны вядуць мяне, хай прывядуць мяне на гару Тваёй Сьвятасьці і ў селішчы Твае.
Прыперажы меч Твой, Славу Тваю і прыгажосьць (Тваю) да Паясьніцы Тваёй, Ты Ўладарны.
Божа, мы думалі пра Тваю міласэрнасьць пасярод Тваёй Сьвятыні.
Вызваль мяне ад крывавай віны, Божа, (Ты) Бог майго збаўленьня! Язык мой будзе ўрачыста славіць справядлівасьць Тваю.
Мой Госпад, расчыні мае вусны, і рот мой будзе абвяшчаць хвалу Тваю,
Ты Сам залічы (мне) маё туляньне! Складзі сьлёзы мае ў судзіну Тваю. (Ці ёсьць яны) у Тваім скрутку?
Ня забівай іх, каб (і) народ мой ня забыў гэтае. Праз Магутнасьць Тваю пакінь іх блукаць і кінь іх долу, Госпад мой, шчыт наш.
А я, я буду сьпяваць пра Тваю Магутнасьць і раніцай буду ўрачыста славіць Тваю Міласэрнасьць, бо Ты ёсьць для мяне высокая крэпасьць і мейсца прытулку ў дзень маёй бяды.
У Сьвятыні я адкрыў Цябе, каб убачыць Сілу Тваю і Славу Тваю;
Шчодры дождж праліваў Ты, Божа, Ты сíліў спадчыну Тваю, калі яна зьнемага́ла.
каб ты нагу тваю акунуў у кроў, (і) язык тваіх сабакаў меў сваю долю ад ворагаў».
Вылі на іх Ярасьць Тваю, і полымя Гневу Твайго хай дасягне іх.
Мой рот будзе абвяшчаць справядлівасьць Тваю, цэлы дзень — збаўленьне Тваё, бо я ня ведаю ліку ім.
Я пайду ва ўладарных дзеях Яговы, майго Госпада. Я буду ўспамінаць Тваю справядлівасьць, адзіна Тваю.
І да старасьці, і да сівíзны, Божа, ня пакідай мяне, пакуль абвяшчу (сілу) Рукі Тваёй (гэтаму) роду, усім, хто (яшчэ) прыйдзе, Тваю магутнасьць.
А я буду ўсхваляць Цябе і Праўду Тваю на псалтыры, Божа мой, і іграць Табе на гарпе, о Сьвяты Ізраэляў.
Таксама язык мой будзе ўвесь дзень абвяшчаць пра справядлівасьць Тваю, бо будуць пасаромленымі, будуць пакрыты ганьбай тыя, што шукаюць майго няшчасьця.
Салямонавы. Божа, дай суд Твой каралю і Справядлівасьць Тваю сыну караля.
Ты вядзеш мяне радай Тваёй, і потым прыймеш мяне ў Тваю славу.
Яны ўрынулі ў агонь Сьвятыню Тваю, Сялібу Імені Твайго апаганілі да гру́нту.
Чаму Ты стрымліваеш Руку́ Тваю і Правіцу Тваю? Вымі яе са сховішча вопраткі Тваёй і зрабі ім канец!
Паўстань Божа! Вядзі справу Тваю! Помні зьнявагі на Цябе, якія чыніць няразумны ўвесь дзень.
Ты Бог, Які чыніць Цуды. Ты выявіў магутнасьць Тваю сярод народаў.
Псальм Асапавы. Божа, пагане ўвайшлі ў Тваю спадчыну, апаганілі Тваю Сьвятую Сьвятыню, Ярузалім ператварылі ў руіны,
А мы, Твой народ і авечкі Тваёй пасты, будзем вечна вызнаваць Табе хвалу, з пакаленьня ў пакаленьне пераказаваць хвалу Тваю.
Перад Яхрэмам, Бэньямінам і Манасай пабудзі сілу Тваю і прыйдзі выратаваць нас.
Ты адцягнуў назад усю Тваю лютасьць, Ты адвярнуўся ад лютасьці гневу Твайго.
Дай нам, Ягова, убачыць міласэрнасьць Тваю і дай нам Тваё выратаваньне.
Глянь на мяне і будзь міласэрным да мяне, дай сілу Тваю слузе Твайму і ратуй сына служкі Тваёй.
Ці стане хто ў магіле распавядаць пра Тваю Міласэрнасьць, у абадоньне пра Тваю Вернасьць?
Міласэрнасьці Яговы буду апяваць вечна, ад пакаленьня ў пакаленьне буду абвяшчаць вернасьць Тваю маімі вуснамі,
я казаў: навекі будзе збудавана міласэрнасьць; у Нябёсах Ты ўгрунтуеш вернасьць Тваю.
І Нябёсы праславяць Цябе за Цудадзеі Твае, Ягова, і Тваю вернасьць у сходзе сьвятых, —
бо Ты ёсьць прыгажосць сілы іхнай, і праз Добразычлівасьць Тваю будзе ўзьняты наш рог,
раніцай абвяшчаць Міласэрнасьць Тваю і Вернасьць Тваю — уначы,
Яны топчуць народ Твой, Ягова, і яны прыгнятаюць спадчыну Тваю.
Каторы напаўняе дабром старасьць тваю, так што абнаўляе юнацтва тваё, як у арла.
Ты даеш ім: яны зьбіраюць. Ты расчыняеш Тваю Руку: яны насычаюцца дабром.
Ягова аслоніць цябе ад усякага ліха, аслоніць душу тваю.
О дачка Бабілёну, якая мае быць разбуранай. Шчасьлівы ёсьць той, які адплачвае табе тваю дзею, якую ты ўчыніла нам!
Калі я пайду пад уціскам, Ты ажывіш мяне. Ты працягнеш Руку Тваю супраць ярасьці ворагаў маіх, і Правіца Твая ўратуе мяне.
Ззаду і сьпераду Ты атача́еш мяне, і Далонь Тваю Ты кладзеш на мяне.
Вучы мяне спаўняць Волю Тваю, бо Ты — мой Бог. Хай добры Твой Дух вядзе мяне ў зямлю справядлівасьці.
Выцягні Руку Тваю з вышыні. Вырві мяне і ўратуй мяне з водаў вялікіх, із рукі сыноў чужакоў.
Хай яны гавораць пра сілу страшашчых Дзеяў Тваіх, а я буду расказваць пра Веліч Тваю.
Яны будуць абвяшчаць памяць пра вялікую Дабрыню Тваю і ўрачыста славіць Справядлівасьць Тваю.
Хай апавядаюць яны аб Славе Валадарства Твайго і распавядаюць пра Магутнасьць Тваю,
Ты раскрываеш Руку Тваю і насычаеш усё жывое паводля жаданьня.
Але калі ён падумаў гэтае, вось Ангел Госпадаў зьявіўся яму ўва сьне (і) сказаў: Язэпе, сыне Давідаў! ня бойся прыняць Марылю, жонку тваю, бо зачатае ў ёй ёсьць ад Духа Сьвятога;
А Я кажу вам: ня праціўся злому, але, (калі) хто ўдарыць цябе ў тваю правую шчаку, павярні да яго і другую;
Ты ж, посьцячы, памаж галаву тваю і ўмый аблічча тваё,
Але, каб (вы) ведалі, што Сын Чалавечы мае ўладу на зямлі дараваць грахі, — тады кажа спаралізаванаму: устаўшы, вазьмі пасьцель тваю і ідзі ў дом твой.
Калі гэта Ён гаварыў ім, вось начальнік, падыйшоўшы, пакланіўся Яму, кажучы: дачка мая толькі што памерла; але, прыйшоўшы, ускладзі Руку Тваю на яе, і ажыве.
Тады (Ён) кажа гэнаму чалавеку: выцягні руку́ тваю! І той выцягнуў. І сталася яна здаровая, як другая.
табе кажу: устань і вазьмі пасьцелю тваю, і ідзі ў дом твой.
І глянуўшы на іх з гневам, тужачы аб жорсткасьці сэрца іхнага, кажа таму чалавеку: працягні руку тваю. І (той) выцягнуў, і сталася ягоная рука здаровай як другая.
Бо Масей сказаў: шануй бацьку твайго і матку тваю: і хто зьняважа́е бацьку ці матку няхай памрэ сьмерцяй.
Але каб (вы) ведалі, што Сын Чалавечы мае ўладу на зямлі дараваць грахі, — (Ён) сказаў спаралізаванаму: табе кажу: устань, вазьмі пасьцель тваю і ідзі ў дом твой.
І, паглядзеўшы на ўсіх іх, сказаў таму чалавеку: выцягні руку́ тваю. І ён зрабіў так. І сталася рука ягоная здаровая, як другая.
Але Бог сказаў яму: бязглузды! у гэтую ноч душу́ тваю возьмуць у цябе. Каму ж дастанецца тое, што (ты) назапасіў?
А калі гэты твой сын, які змарнатравіў тваю маёмасьць з блудадзейкамі, вярнуўся, (ты) зарэзаў яму ўкормленае цялё.
Ён жа сказаў: сто мер алею. І сказаў яму: вазьмі тваю распіску і, сеўшы, хутчэй напішы: пяцьдзясят.
Потым сказаў другому: а ты колькі вінен? Ён жа сказаў: сто мер пшаніцы. І кажа яму: вазьмі тваю распіску і напішы: восемдзясят.
Ведаеш прыказаньні: ня чужалож, ня забівай, ня крадзі, ня сьведчы крыва; шануй бацьку твайго і матку тваю.
Кажа яму Ісус: устань, вазьмі пасьцелю тваю і хадзі.
(Ён) адказаў ім: Той, Хто зрабіў мяне здаровым, Ён мне сказаў: вазьмі пасьцелю тваю і хадзі.
Тады (яны) спыталіся ў яго: Хто ёсьць Гэны Чалавек, што сказаў табе: вазьмі пасьцелю тваю і хадзі?
Потым кажа да Хамы: дай сюды палец твой і паглядзі Рукі Мае; і дай руку тваю, і ўкладзі (яе) у Бок Мой; і ня бу́дзь няве́ручым, але веручым.
у той час як Ты працягваеш Руку́ Тваю на ўчыне́ньне аздараўле́ньня і зна́каў і цудаў у Іме́ні Сьвятога Сына Твайго Ісуса.
І сказаў яму Ангел: падперажыся і падвяжы пасталы твае. Зрабіў і гэта. І кажа яму: надзень вопратку тваю і ідзі за мно́ю.
Але скажа хто-небудзь: ты веру маеш, а я маю ўчынкі: пакажы мне веру тваю бяз учынкаў тваіх, а я пакажу табе маю веру на ўчынках маіх.
Бо я вельмі ўзра́даваўся, як прыйшлі браты і засьведчылі тваю праўду, як ты ходзіш у Праўдзе.
Яны засьведчылі перад царквой пра тваю любоў. Ты добра зробіш, калі адправіш іх, як годна (перад) Богам,
успамінаючы пра тваю няпрытворную веру, якая жыла сьпярша ў бабцы тваёй Лаíдзе і матцы тваёй Яўніцы; перакананы ж, што яна жыве і ў табе.
чуючы пра тваю веру і любоў, якую ты маеш да Госпада Ісуса і да ўсіх сьвятых,
Тады Я сказаў: “Вось іду, — у пачатку скрутку напісана пра Мяне, — каб выканаць, Божа, волю Тваю”».
потым Ён сказаў: «Вось іду выканаць, Божа, волю Тваю». (Гэтым) Ён адмяняе першае, каб паставіць другое.
Ведаю ўчынкі твае і працу тваю, і цярпеньне тваё, і што ты ня можаш трываць нягодных, і выпрабаваў тых, што называюць сябе апосталамі, але ня ёсьць (такімі), і знайшоў, што яны ілгуны.
Але (Я) маю супраць цябе (тое), што ты занядбаў першую любоў тваю.
Ведаю ўчынкі твае і любоў (Божую), і служэньне, і веру, і цярплівасьць тваю, і ўчынкі твае ды што апошнія большыя за першыя.
Ведаю твае ўчынкі і бяду (тваю) і ўбожства (тваё), але ты багаты; і зьнявагу (ад) тых, што называюць сябе юдэямі, ды ня зьяўляюцца (такімі), але сынагога шатана.
кажучы: дзякуем Табе, Госпадзе, Бог Уседзяржыцель, Які ёсьць і Які быў, і Які ідзе, што Ты праявіў сілу Тваю вялікую і заваладарыў.
