то абаіх прывядзіце да брамы горада таго і ўкамянуйце да смерці: дзяўчыну за тое, што не крычала, будучы ў горадзе, а таго мужчыну за тое, што згвалтаваў жонку блізкага свайго, і так вынішчыш зло паміж сябе.
бо раптам надыдзе пагібель на іх, а пагібель ад іх абаіх хто прадбачыць?
Цяжкі камень і цяжкаваты пясок, але гнеў бязглуздага цяжэйшы за абаіх.
Бедны сустракаецца з прыгнятальнікам, але Госпад дае святло для вачэй абаіх.
Схаваная мудрасць і скрыты скарб — якая з іх абаіх карысць?
Хто жыве ў дастатку і ў працы — будзе жыць прыемна, і лепш за абаіх таму, хто знойдзе скарб.
Віно і музыка цешаць сэрца, і вышэй за гэтых абаіх — любоў да мудрасці,
флейта і псалтэрыён ствараюць мілую мелодыю, і вышэй абаіх — прыемная мова.
Красы і прыгажосці прагне вока, і вышэй іх абаіх зелень пасеваў.
Прыяцель і сябар сустракаюцца часам, і бліжэй іх абаіх — муж і жонка.
Браты і апекуны — у час бяды, і болей за іх абаіх выбаўляе міласціна.
Лепшы той чалавек, які хавае сваё глупства, чым той чалавек, які хавае сваю мудрасць. Мудрасць бо скрытая і скарб схаваны, якая з іх абаіх карысць?
І ў тую хвіліну маленне абаіх было выслухана перад абліччам святасці Божай,
і быў пасланы Рафаэль анёл, каб вылечыць абаіх: Табіэля, каб зняць яму бяльмо з яго вачэй, каб вачамі бачыў ён святло Божае, і Сару, дачку Рагуэля, каб яе даць Тобію, сыну Табіэля, за жонку і адагнаць ад яе найгоршага духа Асмадэя, бо Тобія мае першаснае права ўзяць яе ў жонкі перад усімі, якія хацелі з ёю ажаніцца. У той час вярнуўся Табіэль з панадворка свайго дома; і Сара, дачка Рагуэля, сышла з верхняга пакоя.
