Але Ты, Ягова, шчыт перада Мной, Ты слава мая, Ты падыймаеш галаву маю.
Сынове людзей: дакуль слава мая ганьбавацьмецца? Дакуль марнасьць любіць будзеце ды ілжы шукацьмеце? (Зэля).
І душа мая надта ўстрывожана. А Ты, Ягова, дакуль?
У сьвятых, што на зямлі, у цудоўных Тваіх, — у іх уся мая ўрачыстая радасьць»!
Межы мае выпалі ў месцах прыемных. І спадчына мая для мяне прыемная.
Таму ўзрадавалася сэрца маё і ўзьвесялілася чэсьць мая, нават цела маё супакоіцца ў надзеі,
я люблю Цябе, Ягова, моц мая.
Ягова! скала мая і крэпасьць мая, і мой Збавіцель, мой Пераможца, мая няпахісная скала, на якой я знаходжу прытулак, мой шчыт і рог збаўленьня майго, мая высокая вежа!
Жыве Ягова! І хай будзе праслаўлена Скала мая! І хай будзе ўзвышаны Бог збаўленьня майго,
Хай будуць словы вуснаў маіх і помыслы сэрца майго даспадобы перад Абліччам Тваім, Ягова, Скала мая і Збаўца мой!
Сіла Мая высахла, як чарапок, язык Мой прыліп да паднябеньня Майго. І ў пыл сьмерці кладзеш Ты Мяне;
Але Ты, Ягова, ня аддаляйся (ад Мяне)! Сіла Мая, пасьпяшай Мне на дапамогу!
Стапа мая стаіць на роўным мейсцы; у сходах я буду славіць Ягову.
Цяпер галава мая падыймаецца над ворагамі маімі, якія вакол мяне. І ахвяры славаслоўя буду прыносіць у Ягонай Скініі, буду пець і іграць Ягове.
Ня хавай Аблічча Твайго ад мяне. Ня адкінь у гневе раба Твайго. Ты мая дапамога. Ня адкінь мяне і ня пакінь мяне, Божа збавеньня майго!
Бо бацька мой і маці мая пакінулі мяне, але Ягова прыйме мяне.
Давідавы. Да Цябе, Ягова, гукаю я. Скала мая, ня адвярніся моўчкі ад мяне, бо калі Ты маўчыш з-за мяне, каб я ня ўпадобіўся тым, што зыходзяць у магілу.
Ягова ёсьць мая сіла і мой шчыт. На Яго спадзяецца маё сэрца, і (Ён) мне дапамог. Таму ўрачыста радуецца маё сэрца. І я ўсхваляю Яго маёю песьняй.
бо скала мая і замчышча маё ёсьць Ты. І дзеля Імя Твайго Ты будзеш вадзіць мяне і кіраваць мной,
выцягваць мяне із сеткі, якую яны ўкрадкам паклалі перада мной, бо Ты цьвярдыня мая.
Будзь міласэрны да мяне, Ягова, бо я прыгнечаны! Ад гора запа́ла вока маё, душа мая і цела маё.
Бо ў скрусе марнее жыцьцё маё, і мае гады праходзяць ва ўздыханьнях. Па прычыне грэху майго хістаецца сіла мая, і сохнуць косткі мае.
бо дзень і ноч абцяжа́ла мяне Рука Твая, зьнікла сіла мая, як у летнюю сьпёку. Зэля.
Яговам будзе хваліцца душа́ мая; пакорныя мусяць гэта пачуць і ўзьвясялíцца.
А мая душа будзе ўрачыста радавацца ў Ягову, радавацца ў Ягоным ратунку.
Сэрца маё трымціць. Сіла мая пакінула мяне, сьвятло вачэй маіх, таксама і яго няма ў мяне.
бо сказаў я: хай ня вяселяцца яны нада мною, хай ня ўзвышаюцца яны нада мною, калі коўзаецца нага мая!,
А цяпер, чаго я чакаю, мой Госпад? Надзея мая — на Цябе!
А Я гаротны і ўбогі. Але Госпад клапоціцца пра Мяне. Ты — дапамога Мая і Ратунак Мой. Божа Мой, ня марудзь!
Як лань прагне да водных патокаў, так прагне душа́ мая, Божа, да Цябе.
Душа́ мая прагне па Богу, па Жывому Богу. Калі я прыйду і зьяўлюся прад Абліччам Бога?
Чаму ты засмучоная, душа́ мая, і чаму ты ўва мне спалоханая? Май надзею на Бога, бо я буду яшчэ славіць Яго за выратаваньне Абліччам Ягоным.
Мой Божа, душа́ мая прыгорблена ўва мне. Таму ўспамінаю пра Цябе зь зямлі Ярдану і Гэрмону, з гары Мізар.
Удзень Ягова зьяўляе міласэрнасьць Сваю, а ўначы песьня мая Яму, малітва да Бога жыцьця майго.
Чаму ты засмучоная, душа́ мая, і чаму ты ўва мне спалоханая? Май надзею на Бога, бо я буду яшчэ славіць Яго, Які ёсьць парату́нак аблічча майго і мой Бог.
І я прыйду да ахвярніка Бога, да Бога, Які ёсьць урачыстая радасьць мая; і буду гучна вітаць на га́рпе Бога, Бога майго!
Чаму ты засмучоная, душа́ мая, і чаму ты ўва мне спалоханая? Май надзею на Бога, бо я буду яшчэ славіць Яго, Які ёсьць парату́нак аблічча майго і мой Бог.
Ганьба мая ўвесь дзень перада мною, і сорам аблічча майго пакрывае мяне
Дык вось! у бяззаконьні я народжаны, і ў грэху пачала́ мяне мая матка.
Зьлітуйся нада мной, Божа! Зьлітуйся нада мной, бо ў Цябе бярэ прытулак душа мая, і ў цяню Тваіх крылаў бяру я прытулак, пакуль ня мінуцца нябясьпекі.
Душа мая — сярод ільвоў. Я ляжу пад шуга́ючым полымем, сярод сыноў Ада́мавых: зубы іхныя ёсьць дзіды і стрэлы, язык іхны ёсьць востры меч.
На ногі мае яны прыгатавалі сетку. Душа́ мая прыгнечана долу. Яны выкапалі яму перада мной, і самі ўваліліся ў яе. — Зэля.
Паўстань слава мая! паўстань, цытра і гарпа! Я ўстану ра́на (на досьвітку).
(Гэта ёсьць) Сіла Ягоная. Цябе я буду трымацца. Так, Бог ёсьць мая высокая крэпасьць.
Сіла мая! Табе буду пець і іграць. Бо Бог ёсьць мая высокая крэпасьць, мой Бог міласэрны.
Мааб — умывальная шаля Мая; на Адом кіну абутак Мой, Пілíстэя, радуйся аба Мне.
Сапраўды, Ён ёсьць Скала мая і маё выратаваньне, мой няпрыступны прытулак. Я ня пахіснуся больш.
Сапраўды, (толькі) у Богу супакойвайся, душа мая! — Бо на Яго (уся) надзея мая.
Сапраўды, Ён ёсьць Скала мая і маё выратаваньне, мой няпрыступны прытулак. Я ня пахіснуся.
У Богу маё выратаваньне і слава мая. Скала сілы маёй і прытулак мой — у Богу.
Божа! Ты Бог мой. Я шукаю Цябе ад золку. Па Табе прагне душа мая. Па Табе ту́жыць цела маё ў зямлі пустой, высахлай і бязводнай.
Як ад шпíку і ту́ку будзе сытая душа́ мая. Я буду славіць Цябе ўрачыста радаснымі вуснамі,
бо Ты — дапамога мая, і пад покрывам Крылаў Тваіх я буду ўрачыста ра́давацца.
Мая душа ту́ліцца да Цябе. Твая Правіца падтрымлівае мяне.
Калі я плакаў, і душа мая стагнала ў посьце, і гэта сталася мне за ганьбу.
А я, Ягова, малітва мая да Цябе ў час спрыяньня Твайго. Божа, пачуй мяне дзеля вялікай міласэрнасьці Тваёй, дзеля праўды збаўленьня Твайго.
А я зьняважаны і ўбогі. Божа, пасьпяшы да мяне! Ты мая дапамога і мой Збаўца. Ягова! Ня марудзь!
Будзь мне скалой прытулішча, куды я заўсёды мог бы схавацца. Ты загадаў мяне ўратаваць, бо Ты ёсьць мая скала і крэпасьць мая.
бо Ты Надзея мая, Госпад мой; Ягова, Спадзяваньне маё ад юнацтва майго,
на Цябе апіраўся я ад улоньня маткі. Ты вывеў мяне з чэрава маткі маёй, хвала мая Табе нясупынна.
Будуць урачыста радавацца вусны мае, калі я буду пець і іграць Табе, і душа мая, якую Ты вызваліў.
У дзень уціску майго я шукаў майго Госпада. Уначы рука мая працягнута і ня апускаецца. Душа мая адмовілася быць суцешанай.
І я сказаў: гэта ж пакута мая: (цяжкія) гады Правіцы Найвышэйшага.
Душа мая моцна ту́жыць, так, яна захоплена палымяным жаданьнем у панадворкі Яговы. Сэрца маё і цела маё ўрачыста радуюцца ў Богу жывым.
Хай узыйдзе перад Аблічча Тваё малітва мая. Нахілі Вуха Тваё да маленьня майго,
бо насыцілася лíхам душа мая, і жыцьцё маё наблізілася да апраметнай.
І я, Ягова, я клічу да Цябе, і зраньня малітва мая сустракае Цябе.
Рука Мая будзе цьвёрда зь ім, і Рука Мая, сапраўды, ўмацуе яго.
І Вернасьць Мая і Міласэрнасьць Мая зь ім, і праз Імя Маё будзе ўзьнесены рог ягоны.
Я скажу Ягове: «(Ты) сховішча маё і цытадэль мая, Бог мой.» На Яго я спадзяюся.
каб абвяшчаць, што Ягова шчыры ёсьць, Скала мая, і няма ў Ім ніякай няправеднасьці.
Каб ня Ягова быў мне ўспамогай, мала заставалася, і душа мая апынулася б у сьмяротным маўчаньні.
Калі я кажу: «Хістаецца нага мая», дык Міласэрнасьць Твая, Ягова, падтрымлівае мяне.
Давідавы. Багаславі, душа мая, Ягову, і ўсё нутро маё Сьвятое Імя Ягонае!
Багаславі, душа мая, Ягову, і ня забывайся на ўсе Ягоныя Дабрадзеі,
Багаслаўце Ягову, усе творы Ягоныя, па ўсіх мейсцах Валадарства Ягонага. Багаслаў Ягову, душа мая!
Багаславі душа мая Ягову! Ягова, Бог мой, Ты надзвычайна вялікі. У бляск і гонар апрануты Ты;
Хай зьгінуць грэшнікі зь зямлі, і няхай больш ня будзе бязбожнікаў. Багаслаў Ягову, душа мая! Хваліце Ягову!
Сапраўды, гатовае сэрца маё (і) чэсьць мая, Божа. Я буду сьпяваць і іграць.
Мааб — умывальная шаля Мая; на Адом кіну абутак Мой; над Пілістэяй Я буду радавацца».
Вярніся, душа мая, у спакой твой, бо Ягова зрабіў табе добрае.
Ягова ёсьць сіла мая і песьня мая. І Ён стаўся мне выратава́ньнем.
Зьнямаглася душа мая ад жаданьня Судоў Тваіх усякі час.
Да пылу прыліпае душа мая, ажыві мяне паводля Слова Твайго.
Душа мая сплывае ад журбы. Умацуй мяне паводля Слова Твайго.
Дай мне хадзіць сьцежкай Загадаў Тваіх, бо ў гэтым уцеха мая.
Я сказаў: «доля мая, о Ягова, — Словы Твае захоўваць».
Міласьці Твае хай зыйдуць на мяне, каб я жыў, бо Закон Твой ёсьць асалода мая.
Гібе́е душа мая па Збаўленьні Тваім. Я спадзяюся на Слова Тваё.
Душа мая ўсьцяж у (сьмяротнай) нябясьпецы, але Закон Твой я ня забываю.
Сьведчаньні Твае ёсьць спадчына мая навечна; бо яны ёсьць радасьць сэрца майго.
Ад страху Твайго трымціць плоць мая, і Судоў Тваіх я баюся.
Цудоўныя Сьведчаньні Твае; таму трымаецца іх душа мая.
Зьядае мяне руплівасьць мая, бо ворагі мае забылі пра Слова Твае.
Душа мая трымае Сьведчаньні Твае, і я люблю іх надзвычайна.
Хай жыве душа мая, каб хваліць Цябе. І Суды Твае хай дапамогуць мне.
Лíшне доўга жыла душа мая каля тых, якія нянавідзяць мір.
Песьня ўзыходжаньня. Я падымаю вочы мае да гораў. Адкуль прыйдзе мая дапамога?
Мая дапамога ёсьць ад Яговы, Які стварыў нябёсы і зямлю.
Я спадзяюся на Ягову. Спадзяецца душа мая. І я чакаю на Слова Ягонае.
Душа мая чакае на майго Госпада больш, чым вартаўнікі ра́ніцу, (больш чым) вартаўнікі ра́ніцу.
Ці ня ўтаймоўваў я і ня ўсьміраў душу маю? Як дзіця аднятае ад пелькаў маці сваёй, як дзіця аднятае ад пелькаў, так душа мая ўва мне.
Калі я забуду цябе, о Ярузаліме, хай забудзе (мяне) правіца мая.
Я буду славіць Цябе за тое, што я створаны так цудоўна і поўны страху (Божага). Цудоўныя творы твае, і душа мая поўнасьцю ўсьведамляе гэта.
Няхай малітва мая будзе накіравана да Цябе, як кадзíла, уздыманьне далоняў маіх, як ахвяра вячэрняя.
Хай б’е мяне справядлівы: гэта (ж ёсьць) міласэрнасьць. І хай ён мяне дакарае: (гэта ёсьць) алей (для) галавы (маёй). А галава мая хай ня ўхіляецца (ад гэтага), сапраўды, але прыхіляецца (да дакору)! І малітва мая хай будзе супраць іхных злачынстваў.
Я працягваю да Цябе рукі мае. Душа мая прагне Цябе, як перасохлая зямля (вільгаці). Зэля.
Давідавы. (Хай будзе) багаславёны Ягова, Скала мая, Які навучае рукі мае да бойкі, пальцы мае да вайны:
мая Міласэрнасьць і мая Цытадэль, мая высокая Вежа і мой Выратавальнік, мой Шчыт і Той, у Каго я бяру прытулак, Які ўпакорвае мне мой народ!
Хваліце вы Ягову! Хвалі, душа мая, Ягову!
Калі гэта Ён гаварыў ім, вось начальнік, падыйшоўшы, пакланіўся Яму, кажучы: дачка мая толькі што памерла; але, прыйшоўшы, ускладзі Руку Тваю на яе, і ажыве.
вось Юнак Мой, Якога Я выбраў, Улюблены Мой, Якога ўпадаба́ла Душа́ Мая. Ускладу́ Дух Мой на Яго, і абвесьціць народам суд.
Ён жа, адказаўшы, сказаў гаварыўшаму Яму: хто ёсьць матка Мая і хто ёсьць браты Мае?
І, паказаўшы Рукою Сваёю на вучняў Сваіх, сказаў: вось матка Мая і браты Мае;
І кажа ім: чару Маю будзеце піць і хрышчэньнем, якім Я хрышчуся, будзеце ахрышчаны. Але даць сесьці з правага боку Майго і з левага боку Майго — ня Мая (улада), але каму прыгатавана Ба́цькам Маім.
бо гэта ёсьць Кроў Мая Новага Запавету за многіх праліваная дзеля дараваньня грахоў.
Тады кажа ім (Ісус): глыбока пакутная Душа Мая аж да сьмерці: пабудзьце тут і пасуперажывайце са Мною.
А (Ён) адказаў ім, кажучы: хто ёсьць матка Мая альбо браты Мае?
І глянуўшы навокал (і) на тых, што сядзелі каля Яго, кажа: вось матка Мая і браты Мае.
Бо хто б ні выканаў волю Бога, ён ёсьць брат Мой і сястра Мая і матка.
І ўмольна прасіў Яго, кажучы: дачушка мая канае; (прашу Цябе) каб (Ты) прыйшоўшы ўсклаў на яе ру́кі, каб яна ачуняла і застала́ся жыць.
І сказаў ім: гэта ёсьць Кроў Мая Новага Запавету, што за многіх праліваецца.
І кажа ім: глыбока паку́туе Душа Мая аж да сьмерці; пабудзьце гэтта і пасуперажывайце.
І сказаў Захар Ангелу: па чым пазнаю я гэтае? бо я стары, і жонка мая састарэлая ў днях сваіх.
І сказала Марыля: вяліча́е душа мая Госпада;
Ён жа, адказаўшы, сказаў ім: маці Мая і браты Мае — гэта тыя, што слухаюць Слова Боскае і выпаўняюць Яго.
А Марта клапацілася аб вялікай паслузе, і, падыйшоўшы, сказала: Госпадзе! Цябе ня хвалюе, што сястра мая пакінула мяне служыць адну! Скажы ж ёй, каб дапамагла мне.
кажучы: Тата Мой! о, каб Ты зажадаў пранесьці гэту чару міма Мяне! Аднак ня Мая воля, але Твая хай станецца.
Хто мае нявесту, Той ёсьць Малады, а друг Маладога, што стаіць і слухае Яго, радасьцяй цешыцца з голасу Маладога. І вось гэтая радасьць мая збылася ў поўні.
Ісус кажа ім: Мая ежа ёсьць: каб спаўняць Волю Паслаўшага Мяне і скончыць Справу Ягоную.
Бо Цела Маё запраўды ёсьць Ежа, і Кроў Мая запраўды ёсьць Пітво;
Адказаў Ісус: калі Я выслаўляю Сам Сябе, (то) Слава Мая ёсьць нішто. Ёсьць Ба́цька Мой, Той, Хто выслаўляе Мяне, пра Якога вы кажаце, што Ён Бог ваш.
Цяпер Душа Мая моцна ўсхвалявана; і што Я скажу? Тата Мой, збаў Мяне ад гэтае гадзіны, але дзеля гэтага Я прыйшоў на гадзіну гэтую.
Гэтае сказаў Я вам, каб Радасьць Мая ў вас была, і (каб) Радасьць вашая была поўная.
Ці (ж) ня Рука Мая стварыла гэта ўсё?
Ці я ня Апостал? ці я ня вольны? ці я ня бачыў Госпада нашага Ісуса Хрыста? ці ня мая праца — вы ў Госпадзе?
Сумленьне ж маю на ўвазе ня сваё, але другога: бо для чаго мая свабода мае быць судзімай чужым сумленьнем?
Любоў мая з усімі вамі ў Хрысьце Ісусе. Амін.
І напісаў я вам гэта самае, каб, прыйшоўшы, ня мець смутку ад тых, ад якіх належала мне радавацца: я ўпэўнены ва ўсіх вас, што мая радасьць зьяўляецца (радасьцяй) для ўсіх вас.
Але Ён сказаў мне: «даволі для цябе Багадаці Маёй, таму што сіла Мая ў слабасьці дасягае дасканаласьці». Таму я больш ахвотней буду хваліцца не́мачамі маімі, каб жыла́ ўва мне сіла Хрыста.
«А праведны вераю жыць будзе»; а «калі хто ад страху захістаецца, ня хінецца да таго Душа Мая».
І вось прыходжу хутка, і адплата Мая са Мною, (каб) адплаціць кожнаму, якім будзе чын ягоны.
