І кінула адна жонка кавалак жорна на галаву Авімелеху, і праламіла яму чэрап.
І паклалі зброю ягоную ў доме багоў сваіх, і чэрап ягоны ўткнулі ў доме Даґона.
І ўзяў ён сабе чэрап, каб скрабаць сябе ім, і сеў сярод попелу.
Высахла, як чэрап, сіла мая, і язык мой прыліп да паднябеньня, і ў пыл сьмяротны Ты зьвёў мяне.
Бяда таму, хто сьперачаецца з тым, хто яго ўхармаваў, чэрап ізь земных чарапоў. Ці скажа гліна ганчару: "Што ты робіш?" альбо: "Чаму выраб твой ня мае рук?"
