І абачыў Ісаў, што ліхія дачкі Канаанскія ў ваччу Ісака, айца ягонага:
Тады спалохаліся князі Едомавы, дужасілаў Моаўскіх узялі дрыжыкі, растаялі ўсі жыхары Канаанскія.
І было, як пачулі ўсі каралі Аморэйскія, каторыя на гэтым баку Ёрдану, к мору, і ўсі каралі Канаанскія, каторыя ля мора, што высушыў СПАДАР ваду Ёрдану перад сынамі Ізраелявымі, пакуль пераходзілі яны, тады скволела сэрца іхнае, і ня стала ўжо ў іх духу перад сынамі Ізраелявммі.
Ад Шыгору, каторы перад Ягіптам, аж да граніцы Екрону на поўнач, уважаюць за Канаанскія; пяцёх князёў Пілісцкіх: Ґаскага а Ашдодзкага, Ашкелонскага, Ґафскага а Екронскага а Гэвеяў;
І во тыя народы, каторыя пакінуў СПАДАР, каб прабаваць імі Ізраелцаў, усіх, каторыя ня ведалі праз усі войны Канаанскія,
Прышлі каралі, ваявалі, тады ж ваявалі каралі Канаанскія ў Фаамасе ля водаў Меґідзкіх, але прыбытку срэбра ня бралі.
Сыгона, караля Аморэйскага, Оґа, караля Вашанскага, і ўсі каралеўствы Канаанскія;
