«Нахініце вуха, нябёсы, я буду гукаць; і слухай, зямля, словы вуснаў маіх.
«Слухайце, мудрыя, словы мае, і, ведаючыя, нахініце вуха да мяне;
Слухайце гэта, усі люды; нахініце вуха, усі жыхары сьвету, —
Псальма Асафова. Уважай, людзе мой, на навуку маю; нахініце вушы свае да слоў вуснаў маіх.
Слухайце гэта, старыя, і нахініце вуха, усі жыхары зямлі: ці было гэта за дзён вашых альбо за дзён айцоў вашых?