І сказаў кароль Ізраельскі Ясапату: «Ё яшчэ адзін чалавек, каторым можна папытацца ў СПАДАРА; але я ненавіджу яго, бо ён не праракае празь мяне добрага, а толькі благое, — Міхей Імлянок». І сказаў Ясапат: «Не кажы гэтак, каролю».
І сказаў кароль Ізраельскі Ясапату: «Ё яшчэ адзін чалавек, каторым можна папытацца ў СПАДАРА; але я ненавіджу яго, бо ён не праракае празь мяне добрага, а ўсі дні свае адно благое; гэта Міхей Емлянок». І сказаў Ясапат: «Не кажы так, каролю».
Ненавіджу грамаду ліхадзеяў і зь нягоднымі ня сяду.
Я ненавіджу тых, што заховуюць пустыя марнасьці, але я спадзяюся на СПАДАРА.
Не пастанаўлю рэчы веляла перад ачыма сваімі; ненавіджу ўчынкаў тых, што збачылі, ня прыліпне да мяне;
Загадамі Тваімі я стаў кямнейшы, затым ненавіджу кажную манлівую дарогу.
Ненавіджу хісьлявых, але права Твае я люблю.
Затым усі загады, усі маю за пасьцівыя і кажную манлівую сьцежку ненавіджу.
Ману ненавіджу а грэбую ёю, але права Твае люблю.
Супоўнаю ненавіднасьцю ненавіджу іх; непрыяцелі яны сталі імне.
Баяцца СПАДАРА — ненавідзіць ліха: ненавіджу гордасьць а пыху а благую дарогу а ізрадлівыя вусны.
Бо Я СПАДАР люблю суд, ненавіджу глабаньне пры аброку, дам так, каб справы іхныя былі ў праўдзе, і вечную змову зраблю зь імі.
І пасылаў Я да вас усіх слугаў Сваіх, прарокаў, рана ўстаючы й пасылаючы, кажучы: ’Ані не рабіце агіднае рэчы гэтае, каторае Я ненавіджу’.
«Ненавіджу Я, грэбую сьвятамі вашымі і ня буду нюхаць аброкаў на ўрочыстых зборах вашых.
«Прысягнуў Спадар СПАДАР Душою Сваёю, — агалашае СПАДАР, Бог войскаў: — Брыджуся пыхаю Якававаю й ненавіджу палацы ягоныя; і выдам места а паўніню яго».
І няхай ніхто з вас ня думае ў сэрцу сваім празь ліха прыяцелю свайму, і хвальшывае прысягі ня любіце, бо ўсе гэта я ненавіджу", — агалашае СПАДАР».
Бо я ня ведаю, што раблю; бо ня чыню, што зычу, але што ненавіджу, тое дзею.
Дык маеш і ты тых, што дзяржацца таксама навукі Міколцаў, што Я ненавіджу.
Тое, адылі, ты маеш, што ненавідзіш учынкі Міколцаў, каторых і Я ненавіджу.
