Ці ё на языццэ маім несправядлівасьць? Нягож паднябеньне мае ня сьцяме выкрыўленага?
Ці ня вуха разьбірае словы, і не паднябеньне пазнаець смак ежы?
Бо вуха прабуе словы, а паднябеньне спытуе ежу.
Бо саладзіня капае з вуснаў чужое, і мякчэйшае за аліву паднябеньне ейнае:
Бо праўду вымаве паднябеньне мае, і агіда — нягоднасьць вуснам маім;
Паднябеньне ягонае — саладзіня; і ўвесь ён — любата. Гэта любовы мой, і гэта прыяцель мой, дачкі ерузалімскія!
Паднябеньне твае, як найлепшае віно: яно цячэць гладка любоваму, прычыняючы гукаць вусны сьпячых.
