Біблія » Сімфонія » для пераклада Бібліі Станкевіча

РАЗЬБІЎ — у перакладзе Бібліі Станкевіча

У перакладзе Бібліі Станкевіча слова «разьбіў» сустракаецца 29 разоў у 29 вершах.
Гэта слова выкарыстоўваецца яшчэ ў 3 перакладах: Бокуна, Сёмухі, Дзекуць-Малея.

РАЗЬБІЎ

Фільтр: усе у Новым Запавеце у Старым Запавеце
І было, што як ён дабліжыўся да табару й абачыў цялё а скокі, і ўзгарэўся гнеў Масеяў, і кінуў з рук сваіх табліцы, і разьбіў іх пад гарою.

І сказаў СПАДАР Масею: «Вычашы сабе дзьве табліцы каменныя, падобныя да першых, і Я напішу на тых табліцах словы, якія былі на першых табліцах, каторыя ты разьбіў.

І схапіў я абедзьве табліцы, і кінуў іх із абедзьвіх рук сваіх, і разьбіў іх перад ачыма вашымі.

І грэх ваш, каторы вы зрабілі, цялё-бычка я ўзяў, і спаліў яго ў цяпле, і разьбіў яго, і сьцер яго добра, ажно ён стаў ценькі, як пыл, і я кінуў пыл яго ў цурэй, што цёк із гары.

І Я напішу на табліцах тыя словы, каторыя былі на першых табліцах, каторыя ты разьбіў; і палажы іх у скрыню".

І разьбіў Ёнафан старожу Пілісцкую, каторая ў Ґівеі; і пачулі Пілішчане, а Саўла затрубіў у трубу па ўсёй зямлі, кажучы: «Няхай пачуюць Гэбрэі!»

І ўвесь Ізраель пачуў, кажучы: «Разьбіў Саўла старожу Пілісцкую, і таксама зрабіў Ізраеля непахнючым Пілішчанам», і згуканы быў люд ісьці за Саўлам да Ґілґалу.

І было просьле гэтага, што разьбіў Давід Пілішчан, і ўслышыў іх, і ўзяў Давід Мефеґ-Аму з рук Пілішчан.

І разьбіў Моаўлян, і памераў іх паварозкаю, палажыўшы іх на зямлю; і адмераў дзьве паварозкі на забіцьцё, а цэлую паварозку на пакіненьне жывога. І сталі Моаўляне ў Давіда слугамі, каторыя давалі дары.

І разьбіў Давід Гададэзэра Рэговёнка, караля Цоўскага, як тый ішоў, каб аднавіць уладу сваю ля ракі Еўфрату.

І пачуў Фой, кароль Гамафу, што Давід разьбіў усе войска Гададэзэрава,

І паслаў Фой Ёрама, сына свайго, да караля Давіда, даведацца да яго і дабраславіць яго за тое, што ён ваяваў з Гададэзэрам і што разьбіў яго, бо Гададэзэр вёў войны з Фоям. У руццэ ягонай было судзьдзе срэбнае а судзьдзе залатое а судзьдзе мядзянае.

І зьбер каля сябе людзёў, і стаў вайводцам вяткі просьле тога, як Давід разьбіў іх; і пайшлі яны да Дамашку, і жылі ў ім, і каралявалі ў Дамашку.

І Егоаш Егоагазёнак зьвярнуў месты з рукі Вен-Гадада Газаеленка, каторыя ён быў узяўшы вайною з рукі айца ягонага Егоагаза. Трэйчы разьбіў яго Ёаш і зьвярнуў месты Ізраелявы.

Ты чыста разьбіў Едомлян, і сэрца твае загардзела. Хваліся й сядзі ў доме сваім. Нашто табе выгукаць ліха? Упадзеш ты й Юда з табою».

Ён аддаліў узвышшы, разьбіў стаўпы, пасек гаі і пакрышыў мядзянага гада, каторы зрабіў Масей, — бо аж дагэнуль сынове Ізраелявы кадзілі яму, і назваў яго Негуштан.

І сталася па гэтым, што Давід разьбіў Пілішчан, і ўслышыў іх, і ўзяў Ґаф а местачкі яго з рукі Пілішчан.

І разьбіў Давід Гададэзэра, караля Соўскага, у Гамафе, як тый ішоў умацаваць уладу сваю ля ракі Еўфрату.

І прышоў Арам із Дамашку памагаць Гададэзэру, каралю Соўскаму; і разьбіў Давід ув Араме дваццаць дзьве тысячы чалавекаў.

І пачуў Фоў, кароль Гамафу, што Давід разьбіў усе войска Гададэзэрава, караля Соўскага,

І паслаў Гадорама, сына свайго, ды з усялякім судзьдзём залатым а срэбным а мядзяным, да караля Давіда, прывеціць а дабраславіць яго за тое, што ён ваяваў із Гададэзэрам і разьбіў яго, бо Фоў вёў войны з Гададэзэрам.

І Авішай Цэруёнак разьбіў Едома на даліне Салонай, асьмінанцаць тысячаў;

І аддаліў ён аброчнікі чужыя і ўзвышшы, і разьбіў асобкі, і высек гаі;

Тады пайшоў Егорам із князьмі сваімі, і ўсі цялежкі ягоныя зь ім, і ўстаў ночы, і разьбіў Едомлян, каторыя акружылі яго, і вайводцаў цялежак.

І разбурылі перад ім аброчнікі Ваалаў, і сонечныя стаўпы, што былі на вышыні над імі, ён парэзаў; і гаі, і выразаныя а выліваныя балваны ён разьбіў а зьмяжджуліў а расьцярушыў на грабох тых, што ім абракалі;

Ты падзяліў мора моцаю Сваёю; разьбіў галавы смокаў на водах;

У вялікія воды завезьлі цябе плаўбіты твае; усходні вецер разьбіў цябе сярод мораў.

Ты глядзеў яшчэ, пакуль камень не адарваўся бяз рукі і ўдырыў у вабраз, у ногі яго зялезныя й гліняныя, і разьбіў іх на кавалкі.

Тады разьбілася на кавалкі зялеза, гліна, медзь, срэбра а золата разам і сталіся як ўмецьце летнае такаўні, вецер панёс іх, каб на ніякім месцу не знайшлі іх; а камень, што разьбіў абраз, стаў вялікаю гарою і напоўніў усю зямлю.

Знайшлі памылку ў тэксце? Вылучыце яе і націсніце: Ctrl + Enter