Калі я такі бязбожны, навошта дарма мардуюся?
хай не валадарыць чалавек бязбожны і не будзе ён пасткай для народа.
Бязбожны выхваляецца, чыніць убогаму пераслед, заблытвае яго ў хітрыках, якія задумаў.
Бязбожны выхваляецца пажаданнямі душы сваёй, і хцівы дабраслаўляе сябе.
Бязбожны вяшчун трапляе ў бяду, а верны пасол — здароўе.
Чалавек бязбожны падбухторвае да ліха, і ў вуснах яго — быццам агонь, што палымнее.
Бязбожны чалавек упарціцца ў поглядзе сваім; а той, хто верны, — выпраўляе дарогу сваю.
Леў, што рыкае, і галодны мядзведзь — гэта бязбожны кіраўнік над бедным народам.
Таму Госпад не пашкадуе яго юнакоў, ані злітуецца над яго сіротамі і ўдовамі; бо кожны — бязбожны і ліхі, і кожныя вусны гавораць глупства. Па ўсім гэтым не спыніўся гнеў Яго, а рука Яго аж дагэтуль выцягнута.
Хай бязбожны пакіне дарогу сваю, а нягоднік — намеры свае; і хай навернецца да Госпада, і Ён злітуецца над ім, і да Бога нашага, бо Ён шчодры на прабачэнне.
