Хто ў віхуры пабівае мяне і памнажае бязьвінна раны мае,
памнажае народы і вынішчае іх; расьсявае народы і зьбірае іх;
А гаротнага выцягвае з гароты, і род ягоны памнажае, як статак авечак.
Багацьце ад марнасьці памяншаецца, а хто зьбірае працаю, памнажае яго.
Сэрца мудрага язык ягоны ўмудрае і памнажае веды ў вуснах ягоных.
Багацьце памнажае сяброў, а беднага пакідае і сябар ягоны.
яна, як разбойнік, сядзіць у засадзе і памнажае сярод людзей здраднікаў.
Хто памнажае маёмасьць сваю ростам і ліхвою, той зьбірае яе дабрачынцам бедных.
Бо пры многасьці мудрасьці множыцца й скруха; і хто памнажае спазнаньне, той памнажае і боль.
Шмат ёсьць такога, што памнажае марнасьць: што ж чалавеку лепей?
Ізраіль — галінасты вінаград, памнажае сабе плод; чым болей у яго пладоў, тым болей памнажае ахвярнікі; чым лепшая зямля ў яго, тым болей упрыгожваюць яны куміраў.
Яфрэм пасьвіць вецер і ганяецца за ўсходнім ветрам, кожны дзень памнажае ілжу і спусташэньні; заключаюць яны саюз з Асурам, і ў Егіпет вывозіцца алей.
