І сёньня хай нагледзіць фараон чалавека разумнага і мудрага і хай паставіць яго над зямлёй Егіпецкай.
І сказаў фараон Язэпу: як бо Бог адкрыў табе ўсё гэта, дык няма такога разумнага, як ты;
Тады адзін слуга ягоны сказаў: вось, я бачыў у Ясэя Віфляемляніна сына, які ўмее граць, чалавека адважнага і ваяўнічага, і разумнага ў словах і віднага сабою, і Гасподзь зь ім.
Дык вось, я пасылаю: чалавека разумнага, які мае веды, Хірама-Авія,
І прывялі яны да нас, бо дабрадзейная рука Бога нашага была над намі, чалавека разумнага з сыноў Махлія, сына Лявіінага, сына Ізраілевага, менавіта ж Шэрэвію, і сыноў яго і братоў яго, васямнаццаць чалавек;
На вуснах у разумнага мудрасьць, а на целе ў дурнога — дубец.
Радуе немысьля — учынак ганебны, а чалавека разумнага — мудрасьць.
Мудрасьць разумнага — што ён зважае на дарогу сваю, а дурасьць немысьляў — толькі ашука.
Мудрасьць у сэрцы ў разумнага, і сярод неразумных яна адкрываецца.
Сэрца разумнага шукае ведаў, а вусны немысьляў кормяцца дурасьцю.
На разумнага мацней дзее вымова, чым на неразумнага сто ўдараў.
Мудрасьць — перад абліччам у разумнага, а вочы неразумнага — на канцы зямлі.
Сваволі шукае прымхлівы, паўстае супроць усяго разумнага.
Сэрца разумнага набывае веды, і вуха мудрых шукае ведаў.
Калі ты пакараеш блюзьнера, дык і просты зробіцца разумным; і калі засьцеражэш разумнага, дык ён зразумее настаўленьне.
Купі ісьціну, і не прадавай мудрасьці і разумнага вучэньня.
